Welcome!

You’re already at my weblog!

En toen begon het gewone leven weer..

De was is al haast klaar, de tassen zijn leeg, poes is weer opgehaald en Remco is weer naar zijn werk..

Maar het is ook tijd om de nieuwe vakantievrienden te mailen en de foto’s te laten zien!

Iedereen bedankt die zo trouw ons weblog heeft gevolgd en bedankt voor alle leuke reacties!

Zo, we zijn weer terug in Nederland.. Ik kom er nu pas toe om een logje te schrijven, want ik was echt ontzettend moe.

In Bangkok drinken we steevast ons laatste biertje bij Siam Oriental..Na het internetten hebben we ons laatste geld ‘opgebierd’ bij onze vaste stek Siam Oriental en zijn daarna met de taxi naar Don Muang: Bangkok International Airport gegaan. Daar nog de laatste Burger King bezocht (die komt nu ook onze neus uit ) en toen door de douane gegaan.Internetten achter de douane..Achter de douane voor de verandering eens geen sloffen sigaretten voor anderen meegenomen, maar parfum voor Roos en voor mezelf. Achter de douane kon je gelukkig ook nog internetten, dus dat was een goede manier om de laatste uurtjes door te komen.

En toen van 23.45 uur in Bangkok tot 6.00 uur in Frankfurt (11.00 uur in Bangkok) gevlogen en uiteindelijk kwamen we om 9.45 uur in Amsterdam aan. Daar stond de hele familie al met spandoeken te wachten! Iedereen was erg blij!

Toen met alle ouders en Dirk-Jan naar Venhuizen, waar we alle drie(!) uur film hebben bekeken. En Roland, Nicole en de kinderen kwamen de dag erop, aan wie we de versnelde versie van de films hebben laten zien.

Hoewel we de hitte van Azie echt missen, maakte de hartelijke ontvangst van de familie en de kaartjes en smsjes van vrienden een hoop goed!

Helaas, helaas. Vandaag is het dan de laatste dag van de reis en vanavond moeten we dan toch terugvliegen naar Nederland..

Remco wil altijd wel naar huis aan het einde, maar ik wil altijd wel blijven. Dit jaar is dan toch de eerste keer dat ik er wel vrede mee heb dat we naar huis gaan.. Alleen de temperatuur zullen we wel echt gaan missen: ons lichaam is inmiddels helemaal op de hitte ingesteld!

Gisteren het grootste deel van de souvenirs gekocht. In Remco’s backpack zit eigenlijk al onze bagage en mijn backpack is van top tot teen gevuld met souvenirs! Vandaag de laatste souvenirs gekocht en nu kan er nergens meer wat bij! Volgende keer kunnen we echt met de helft van de bagage op reis en kunnen er makkelijker nieuwe dingen bij.

De incheckbalies van BKK airport

Nu nog ff internetten en over een paar uurtjes met de taxi of met de bus van Schiphol. Hoewel het vliegveld van Bangkok is, is de afstand die we er naartoe moeten afleggen, even groot als vanaf ons huis naar Schiphol!

Gisteren zijn we een stukje met de skytrain gegaan en hebben we een groot deel van de Sukhumvit Road gelopen om de shoppingmalls te bekijken. Remco kreeg echter een paar dagen ervoor een ontsteking vlak onder zijn knie, dus we zijn snel weer teruggegaan.

De skytrain in Bangkok

Vandaag deed het echter nog steeds pijn, dus we zijn toch maar naar het ziekenhuis gegaan. Gelukkig zijn de ziekenhuizen in Bangkok goed en gebruiken ze wegwerpnaalden. Na een simpele checkup (hij kreeg een thermometer in zijn mond, net zoals vroeger) en een bloeddrukmeting (hier gebeurt dat dus wel standaard!) constateerde de arts een huidinfectie die naar binnen groeide.. Hij heeft het opengesneden, schoongemaakt en na een bevoorrading met verband, ontsmettingsspul, antibiotica en pillen om de zwelling te verminderen (dus een hele tas pillen mee), stonden we weer buiten. Dit alles voor nog geen twintig euro!

In het ziekenhuis… La-la-lala-la!De patient mag nu echter niet zoveel meer lopen en ook niet meer zwemmen (er zit een hele hoop verband om zijn been), dus kopen we wel souvenirtjes, maar proberen tegelijkertijd niet zoveel te lopen.. De patient maakt het overigens naar omstandigheden redelijk HAHAHA!

Ik heb het plaatje maar even omhoog gehaald, want inmiddels staat de tijd dat we weer aankomen op Schiphol helemaal onderaan het log.

Vrijdag staat er een heel ontvangstcomite voor ons klaar: Behalve alle ouders, komen ook Roland, Nicole en Isa ons ophalen en daarna gaan we met z’n allen naar Venhuizen. We hebben drie uur film en 1700 foto’s, dus de popcorn kan besteld worden!

We zijn weer in Bangkok. Eergisteren hebben we Pattaya in de rondte gelopen (12 km!) en gisteren waren we aan de hotelkamer gekluisterd omdat Remco een flinke voedselvergiftiging had opgelopen bij…….. de Delifrance! Gelukkig – zo meet Remco het altijd – was het gisteren flink bewolkt, dus hebben we niets gemist!

Vanochtend zijn we naar het busstation van Pattaya gegaan en hebben daar een lokale touringcar naar Bangkok genomen. Alleen al vanuit deze plaats gaat er elke twintig minuten een bus naar Bangkok, dus ook bij de locals is het vrij populair. Van het openbaar vervoer kan Nederland dus nog wat leren.. Zeer betaalbaar, zeer frequent en op tijd!

Het zwembad..

We zitten nu in het laatste hotel van deze reis. Het is een groot hotel met een zwembad op het dak en vanaf het dak kun je een groot deel van Bangkok zien. Komende dagen nog de Sukhumvit Area bekijken, de skytrain nemen en ondertussen nog wat shoppen.

Een shoppingmall op Sukhumvit Road

En daarna toch !@#$%%^^&^ met het vliegtuig terug naar huis….

Pattaya, Jomtien BeachWe hebben ons wederom niet aan onze planning gehouden en zitten nu in Pattaya in plaats van Ko Samet.Het beruchte nachtleven van Pattaya..Pattaya staat helaas vooral bekend als plaats waar vooral vrijgezelle mannen komen voor de Thaise meiden, maar is ook een goede strandbestemming voor je laatste dagen van de vakantie. En aangezien het onze laatste dagen van de vakantie zijn en we nog even willen genieten van de zon, was dit toch een goede bestemming.Grote delen van Cambodja zijn overstroomd..

Een gestrande aanhanger van een vrachtwagen..
Het busje (de hobbels in de weg zijn echt grote kuilen, dus van enig soort entertainment als video, laat staan de mogelijkheid om te lezen is helemaal geen sprake: eerder een losgeslagen vloer en voorruit door alle kuilen) deed er op de terugweg gelukkig “maar” 8 uur over, omdat het niet de hele tijd regende. Na de grens hebben we zelf vervoer geregeld (lokaal vervoer is ontzettend goedkoop en erg goed) en zijn we rond middernacht in Pattaya aangekomen.

Gisteren wat rondgelopen, geshopt en ‘s avonds een biertje gedronken.

Morgen wel een dagtripje naar Ko Samet en een aantal dagen later weer terug naar Bangkok.

P.S. Er komen hier zoveel Nederlanders, dat hier zelfs een Nederlandse zender op TV is!

Cambodja

Gisteren begon dan ons Cambodja-avontuur. Om 7.00 uur met de bus naar de grens (Poi Pet) en daarna is een kleinere bus. Tot de grens ging het nog prima: goede wegen en weinig vertraging. Bij de grens begon pas het gedonder.. In de Lonely Planet staat ook vermeld dat ze steeds hetzelfde gedonder uithalen: Eerst zeggen ze dat de bank een week dicht is, dat je alleen met lokaal geld kunt betalen en dat alleen de persoon die het verhaaltje houdt, de beste koers geeft (alle anderen natuulijk niet… ). Gelul dus: de lokalen willen hun eigen munt helemaal niet hebben en terugwisselen kan niet. Een andere truc is dat de bus heel laat vertrekt en dat je ergens midden in de nacht in een door hen uitgekozen hotel komt. Als je daar niet wilt slapen, heb je een probleem. Gelukkig waren we met een redelijke groep en is de bus doorgereden.

Er gaat gewoon een extra band mee, want die moet ‘toch’ wel vervangen worden..We dachten dat we van 7.00-18.00 uur onderweg zouden zijn, maar we kwamen 1.15 uur ‘s nachts aan. De laatste 135 km heeft negen uur geduurd! Dat stond natuurlijk niet op het bordje op Khao San Road. Er ging ook nog een extra band mee in de bus: die was ook wel nodig, want midden in de rimboe moest hij vervangen worden.Op de fiets door het tempelcomplex van Angkor WatVandaag vroeg opgestaan en met de fiets naar Angkor Wat en de rest van het complex gereden. De man van het hotel was verbaasd dat we geen motor huurden: we hebben vandaag dan ook wel 50 km gefietst!

Angkor Wat en Bayon (ook een bekende tempel) waren erg indrukwekkend. Het was alleen ontzettend jammer dat het ontzettend regende. We komen hier in het regenseizoen aan, maar het regenseizoen is hier heel anders dan in Thailand. Hier zijn de meeste weilanden en wegen overstroomd en regent het er soms onophoudelijk. Maar we hebben toch hele mooie plaatjes kunnen schieten.

Bayon
Voorlopig even wat plaatjes van Helgeroe.com geleend, maar zo spoedig mogelijk natuurlijk eigen plaatjes!

Vandaag transport naar de grens regelen en van daar uit regelen we dan weer transport naar een van de eilanden (Ko Chang of Ko Samet). Phnom Penh gaan we niet meer heen. Ik had graag gewild, maar over de wegen gaan we het echt niet meer doen: de gaten in de weg zijn echt doodvermoeiend…

Vandaag meteen naar het JVC Service Center. Want een videocamera kan wel vergoed worden, maar een heel uur film van een hele mooie reis natuurlijk niet! We moesten een paar uurtjes wat anders doen (shoppen, wat erg ), maar toen was het bandje er gelukkig uit! We hebben ‘em nog getest en de tape is gelukkig gespaard gebleven van het zoute water… Bij het JVC-center spraken ze niet veel Engels.. “Total loss” was het enige wat we verstonden…. Hmmm…. Nou ja, het bandje hebben we in ieder geval..

Verder nog maar wat shopping malls bekeken. Net zoals de rest van de reis, waren we ook in Bangkok toe aan nieuwe dingen. Geen Siam Square dus, maar de shopping malls in Sukhumvit Area, het andere toeristencentrum van Bangkok.

Net pasfoto’s gemaakt en de bus geregeld naar Siem Reap. Wat we nog vergeten te vertellen waren, is dat de weg naar ‘The Killing Fields’ ‘The Killing Road’ wordt genoemd. Iedereen die ‘em heeft gereden zegt dat je maar beter een enkeltje met de bus kunt kopen, omdat je zeker weten wilt terugvliegen! Het is nl. zo dat de wegen in Cambodja ontzettend slecht zijn. Echt hele diepe kuilen. Maar goed, we gaan toch met de bus, want aan de andere kant moet je het toch wel zelf “ervaren”.. Jullie horen het wel. Morgen de hele dag in de bus..